Τρίτη, Ιουλίου 18, 2006

Η παραμυθοζωή κι εγω..

Καμιά φορά η ψυχή φεύγει. Πάει ταξίδια μακρινά. Και γελάει.. γελάει με γέλιο παιδικό κρυστάλλινο..αληθινό.
Και γίνεσαι μικρό παιδί ξανά.
Σαν τότε..
Η μάνα μου με μεγάλωσε με παραμύθια.. Με έμαθε να διαβάζω πριν ακόμα πάω σχολείο. Διάβασα το πρώτο μου παραμύθι στα 6 μου χρόνια. Από κει και πέρα βουτήχτηκα σε μαγεμένες θάλασσες, ανακάλυψα πολύχρωμα μυστικά, έγινα η πεντάμορφη, με φίλησε ο πρίγκηπας του παραμυθιού, ανακάλυψα το ελιξίριο της μαγεμένης αιώνιας ευτυχισμένης ζωής και έπινα κάθε μέρα από λίγο. Κάθε μέρα ήμουν και διαφορετική πριγκήπισσα. Κάθε μέρα ο ουρανός μου είχε και άλλο παραμύθι. Το χρώμα μου ήταν το γαλάζιο. Σαν τη φούστα της αποκριάτικης στολής μου. Εκείνης με τα κεντημένα διάσπαρτα αστεράκια που την φόραγα σχεδόν όλο τον χρόνο.. Αρνιόμουν με τόσο πείσμα να την βγάλω και τσίριζα κάθε φορά που την ακουμπούσαν.. Μόνη εξαίρεση το καπέλλο. Μεγάλο βελούδινο με αστεράκια κολλημένα πάνω.. Αυτό το φορούσα μόνο τις απόκριες.. όλα είχαν το νόημά τους. Και τα μικρά και τα μεγάλα. Γέμιζε η ψυχή μου με νεράιδες και ξωτικά κι όταν βαριόμουνα έριχνα και μια βόλτα στο μαγεμένο δάσος.. Χανόμουν και ρωτούσα τους κούνελους πληροφορίες, έφτανα σε κήπους παραδεισένιους και έπινα νερό από ποταμάκια με γλυκό νερό.. Ξέχνουσα ποια είμαι.. Τα παραμύθια μου δεν είχαν κακές μάγισσες. Αυτές τις έδιωχνα από την αρχή… ότι κακό και μαύρο το εξαφάνιζα μέχρι να πεις κύμινο !
Μετά η φυγή του πατέρα …το σχολείο....οι πρώτοι έλεγχοι. Λόλα, να ένα μήλο. Οι πρώτοι βαθμοί..10 με τόνο. Το χαρτζιλικάκι που γινόταν στα διαλλείματα κουλούρι ή μπομπονέλλα με γεύση φράουλα. Η δασκάλα κακιά μάγισσα, η μόνη που δεν μπόρεσα να διώξω, με το χέρι μόνιμα σηκωμένο πάνω από το κεφάλι μας.. Όνειρα πολλά για το τι θα γινόμαστε όταν μεγαλώναμε.. Αν με ρωτούσε κάποιος τώρα θα του έλεγα «άνθρωπος», άνθρωπος θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω… Ξυλομπογιές σε όλα τα χρώματα.. Χαρτιά γεμάτα ζωγραφιές πεταμένα από δω κι από κει.. Ζωγράφιζα ζωή.. ήλιο κίτρινο. Φεγγάρι με χαμόγελο και μάτια…. μπλέ φωτεινό η θάλασσα και πάντα ένα καραβάκι άσπρο, κίτρινο, κόκκινο, ανάλογα με το χρώμα του και το πανί... να με πάρει μακρυά.. να ρίξει άγκυρα στην παραμυθοχώρα..
Ποθούσα το ανέφικτο από μικρή, ονειρευόμουν και νόμιζα πως άγγιζα την ευτυχία..
Τελικά δεν μεγάλωσα ποτέ..

14 Comments:

At 10:19 μ.μ., Blogger Λίτσα said...

Ωραίοοοοοο! Να μιλήσουμε για τα παραμύθια (μας) την άλλη φορά!

 
At 1:46 π.μ., Blogger sourfou said...

Εγω θα του έλεγα οτι οταν μεγαλώσω θέλω να είμαι όπως ακριβώς είμαι εκείνη τη στιγμή που με ρωτάει...παιδί!

Τέλειο post Στέλλα!!!!

 
At 9:29 π.μ., Blogger Stella said...

Λίτσα και soyrfoyδακι ευχαριστω πολύ. Καλημέρες και στους 2 σας .

 
At 10:30 π.μ., Blogger sorry_girl said...

Καλημέρα κοριτσάκι!Πολύ όμορφο το κείμενο..Αυτό το καπέλο με τα αστεράκια το είχα κι εγώ!Μόνο που εμένα ήταν μαύρο!(χμμμ...τώρα που το σκέφτομαι αυτό κάτι πρέπει να έλεγε αλλά τέλος πάντων!)

 
At 11:38 π.μ., Blogger Stella said...

sorry girl και το δικό μου μαύρο ήταν με ασημί μικρά αστεράκια..
Φιλιά και καλημέρα

 
At 2:40 μ.μ., Blogger DCD said...

Nice Στελλα. No need to grow up. Stay as you are.

PS: Εγω οταν μεγαλωσω θελω να γινω πιλοτος

 
At 4:21 μ.μ., Blogger Stella said...

dcdouli μου αυτο θα κάνω.
Πιλότος ε ?? ενδιαφέρον..
Φιλιά

 
At 12:28 μ.μ., Blogger Η μικρή Ολλανδέζα said...

εγω θέλω να γίνω φούρναρης....

 
At 12:37 μ.μ., Blogger Stella said...

Oλλανδεζάκι Καλημέρα,

Δεν σου πάει για φούρναρης τι έχουμε για second choice ?

Μακια

 
At 6:42 μ.μ., Blogger Η μικρή Ολλανδέζα said...

Στριπτιτζου???
Με βλέπεις κι εσυ όπως και όλοι οι άλλοι??? Σαν ένα ερωτικό αντικείμενο?
ΜΠΟΥ ΧΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟ

Φούρναρης θέλω!

 
At 7:26 μ.μ., Blogger homelessMontresor said...

Υπέροχες εικόνες γεμάτες χρώματα! Μπράβο!

 
At 7:44 μ.μ., Blogger Stella said...

Ολλανδεζάκι μου όχι ότι σε βλέπω κι εγω έτσι αλλα ... ναι θα σου πήγαινε... Μάκια

άστεγο ευχαριστω πολύ. Φιλια

 
At 3:49 μ.μ., Blogger brainsick said...

Ότι και να κάνουμε
χτυπάει πισώπλατα ο χρόνος.
Το σημαντικό Στέλλα είναι
να μη γερνάει η σκέψη.

Εγώ όταν μεγαλώσω θέλω να
γίνω αδύνατος.

 
At 4:07 μ.μ., Blogger Stella said...

Εσυ bs μου ΕΙΣΑΙ αδύνατος ! Άστους να λένε ζηλεύουνε !
Μάκια κ στους 3 σας

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home